Motorgeluid

Onlangs was eens geweldig mooi weer en dat in het weekend. Waar hebben we het aan verdiend? Aan een heel jaar hard werken natuurlijk en aan die rot zomer! Lekker zonnig weer om de Big Black van stal te halen. Zo gezegd, zo gedaan. Samen met mijn vrouw ging ik een stukje rijden door het prachtige Brabantse platteland. Onderweg besloten we op bezoek te gaan bij vrienden en ze te verrassen met een onverwacht bezoek. Langzaam rijdend door de slingerende straat van de woonwijk op zoek naar het woonhuis werden we plotseling verrast door een dolle vrouw die gillend en zwaaiend recht op ons af kwam rennen. STOP….., STOP….., STOP….. !!! krijste ze het uit. In haar rechter hand hield ze hoog boven haar hoofd een GSM vast. Haar kleding zat onder de verf en verder vielen me haar blote voeten op. Door mijn hoofd spookten meteen allerlei vreemde gedachten: Is hier sprake van huiselijke geweld? Wordt ze met een mes achterna gezeten door haar man? Is er een gaslek in huis? Is haar kind verdronken in bad? Is de TV ontploft? Staat het huis in brand? Ja, aan haar houding te zien was het een typisch gevalletje van 112. Of was ze gewoon malloot? Overspannen? Doorgedraaid? Het moest een serieus probleem zijn. Omdat ik al haast stil stond besloot ik te stoppen. Ik had natuurlijk deze gek kunnen vermijden en als een speer er vandoor kunnen gaan, maar dan had zij zich misschien wel voor mijn bike gegooid en bloed aan mijn bike is niet zo geweldig!
De vrouw ging haast tegen het motorblok staan, niet beseffende dat het ding gloeiend heet kan zijn. “Pas op”, zei ik nog.
“Ik zoek een motorgeluid”, begon ze verward haar verhaal. “Ik was aan het schilderen en hoorde je voorbij rijden.”
“Een motorgeluid?”, vroeg ik verbaasd.
“Ja, het geluid van een motor. Ik ben bij een toneelvereniging.”
Nog steeds niks begrijpend zei ik: “Ik begrijp er niks van”.
“Voor een toneelstuk hebben we het geluid nodig van een motor”, begon ze verder. “Ik ben al heel lang opzoek naar zo’n geluid en kan het nergens vinden. Ik ken ook niemand die een motor heeft.”
Het begon me te dagen. “Oooów, en wanneer en hoe moet dat dan?”
“Ik wil het geluid van jouw motor opnemen met mijn GSM terwijl jij voorbij rijdt.”
“Nou dat lijkt me geen probleem.”
“Maar ik wil wel alles! Je moet hard optrekken en dan weer hard naar me toe rijden”, zei ze commanderend.
“Oké, nu dan maar?”
“Ja graag”. Klungelig ging ze op zoek naar haar dictafoon in haar GSM-toestel.
Ik wachtte op het sein om de motor te starten en vol gas weg te rijden. Ze knikte. Vol gas ging ik er van door om vervolgens na 30 meter weer terug te rijden en snel voor haar te stoppen. We luisterden beiden gespannen naar het geluid. Het fragmentje duurde nog geen 2 seconden.
Teleurgesteld zei ze: “Oo, is dat alles!” Tjà, Harley’s trekken nogal snel op!
“Het micofoontje is maar zwak”, was mijn reactie.
“Moet ik dan met je meelopen?”, vroeg ze.
“Lijkt me een goed idee.” Ik startte de bike en schuurde weg, terwijl ze met haar GSM naar de motor gericht achter me aan rende….